سوغاتی...

دیروز هم طبق معمول این روزام به شدت بی حال و خسته بودم...نه اینکه فکر کنید کوه کنده بودم که خسته بودم...نه...فقط خسته ی روحیم....حوصله م سررفته بود....مدتها بود میخواستم کمدو مرتب کنم ولی خوب حسش نبود...دیروز بالاخره رفتم سراغش و خالیش کردم....حسابی مرتب و تمیزش کردم....

یه دفعه از لابلای لباس مجلسیایی که تاشون کردم....3 تا از لباس بچه گونه هایی که دارم افتاد....همون جا نشستم تک تک برداشتم بوشون کردم و به خریدنشون فکر کردم و یه دل سیر گریه کردم....

لباس اول که یه سرهمی نوزادی سفید با گلای نارنجیه رو پارسال عید فطر از مشهد گرفتم ... همسرم به همه جای حرم مالید و تبرکش کرد...

لباس دوم سارافون بندیه سبز رنگه که کلی از این اویزای خوشگل به سینه ش داره...اونم یه هفته بعد از میکرو اسفند ماه خریدم...انقد براش ذوق داشتم و منتظر جواب مثبت بودم که لباس رو هر روز بغل میگرفتم و باهاش عشق میکردم..تا روز ازمایشم که منفی شد از جلوی چشمام برش داشتم....

لباس سوم خیلی عجیب به دستم رسیده...همسر همکار شوهرم که من اصلا ندیدمشون و نمیشناسیم همدیگه رو ,خواب میبینه که یه خانمی تو یه امامزاده داره شیر پخش میکنه و میگه من همسر اقای فلانی هستم...یعنی من!!!!به شوهرش میگه همچین کسی میشناسی میگه اره همکارمه...و دقیقا نمیدونم از کجا میفهمه که بچه دار نمیشیم...چون ما به جز 2تا خواهرم و یکی دو نفر دیگه به کسی نگفتیم قضیه بچه رو....همون موقع مامانش رفته بود سوریه...از میون لباس نوزادیایی که اورده بود...یه لباس که اسمشو نمیدونم (از این استین حلقه ای های سرهمی که از پایین دکمه داره) با یه تیکه پارچه سبز برام فرستاد....

اون روزی که همسرم این لباس رو اورد بدون اینکه نگاش کنم چپوندمش تو کمد...چون مادر شوهرم خونه ما بود و نمیخواستم ببیندش...به کل فراموشش کرده بودم... دیشب با دیدنش دلم لرزید... گفتم این سوغاتی رو شاید حضرت رقیه برام فرستاده و گله داره که چرا بهش متوسل نشدم تا حالا...خلاصه که دیشب حال عجیبی داشتم و با هر نوحه TV و تبلیغات شیرخوارگان حسینی گریه کردم...

کاش بشه منم سال بعد برم شیرخوارگان....خیلی دوستش دارم...حس خاصی بهم میده....

مامان میکرویی...